SZCZEGÓLNA OCHRONA PRZYRODY W LASACH RDLP W ŁODZI

Formy ochrony przyrody:

Poza realizacją ochrony przyrody uwzględnianej w prowadzonej racjonalnej gospodarce leśnej, funkcjonują prawne formy ochrony tworów przyrody, odpowiednie do właściwości przyrodniczych obiektów lub obszarów, wprowadzające niezbędny zakres ograniczeń ich użytkowania.
Formy te pełnią zróżnicowane funkcje ochronne i społeczne, mają niejednakową rangę prawną i reżim ochronny.

Właściwy organ ochrony przyrody (zgodnie z art. 91 obowiązującej ustawy o ochronie przyrody - minister właściwy do spraw środowiska, wojewoda, starosta, wójt, burmistrz lub prezydent miasta) podejmuje decyzje o zastosowaniu formy ochrony przyrody na podstawie dokumentacji przyrodniczej.

Jest to szczegółowy opis chronionego lub przewidzianego do ochrony obszaru lub obiektu.
Zawiera dane o lokalizacji, powierzchni, granicach i właścicielach gruntów, charakterystykę środowiska nieożywionego, flory, roślinności i fauny oraz pełny opis właściwości dokumentowanego obszaru/obiektu.
Koniecznym składnikiem dokumentacji przyrodniczej jest ocena wartości naukowych, realnych i potencjalnych zagrożeń oraz naturalnych tendencji do zmian, a także wnioski odnośnie do sposobu i zakresu jego ochrony.

Rezultatem wspólnych działań leśników i pracowników naukowych jest wcale pokaźna sieć różnych form ochrony przyrody w tej części Polski.

Na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi ca 2% powierzchni (6005 ha) to lasy 90 rezerwatów przyrody, w których chronione są:

• ekosystemy leśne o dużym stopniu naturalności pod względem składu gatunkowego,
• drzewostany z gatunkami występującymi na granicy zasięgu (jodły, buka, świerka, lipy wąskolistnej, jawora),
• stare drzewostany pomnikowe obrazujące fragmenty dawnych puszcz,
• drzewostany pochodzenia naturalnego o nieprzeciętnym składzie gatunkowym np. drzewostany lipowe, dziko rosnących drzew owocowych,
• ekosystemy torfowisk, bagien i zarastających zbiorników wodnych,
• murawy i zarośla kserotermiczne,
• ekosystemy rzek, jezior, źródeł i źródlisk,
• fragmenty krajobrazu o szczególnych wartościach estetycznych oraz historyczno-pamiątkowych,
• obiekty i obszary ważne dla nauki o Ziemi.

Inną formą ochrony są parki krajobrazowe, które zaczęły powstawać od 1976r. (jeszcze wcześniej, niż wpisana została do prawa ochrony przyrody i środowiska delegacja do ich powoływania). Ich tworzenie było możliwe jedynie dzięki silnemu poparciu tej idei przez leśników.

Ich zadania to:

• monitoring fenologiczny;
• uzupełnienie bazy danych wojewódzkiego konserwatora przyrody;
• wypracowywanie opinii w zakresie planowania przestrzennego;
• edukacja ekologiczna;
• uzgadnianie nowych form ochrony z samorządami

23 obszary chronionego krajobrazu, zajmują 67463 ha lasów administrowanych przez RDLP w Łodzi.

W celu ochrony siedlisk przyrodniczych i gatunków mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej w Europie w ramach projektu europejskiej sieci Natura 2000, na terenie Polski Środkowej powołano 5 Obszarów Specjalnej Ochrony Ptaków i desygnowano 14 Specjalnych Obszarów Ochrony Siedlisk. Obszary te w dużej części leżą na gruntach Lasów Państwowych a lasy są ważnym składnikiem ich wartości.

Wyznaczono na terenach RDLP w Łodzi pomniki przyrody z czego: 413 to pojedyncze drzewa, 48 to grupy drzew, 8 aleje, 5 głazy narzutowe, 10 groty lub skały, i 11 pomniki powierzchniowe.

Na gruntach leśnych wyznaczono 1274 obiekty (o powierzchni 1550 ha) jako użytki ekologiczne,

Funkcjonuje tu 27 zespołów przyrodniczo-krajobrazowych na powierzchni 4024 ha.

Wyznaczono 36 stref na powierzchni 1987 ha dla ochrony miejsc rozrodu lub regularnego przebywania: 26 gniazd bociana czarnego, 8 gniazd bielika, 1 ostoja gniewosza plamistego i 1 ostoja dla ochrony m.in. ropuch, nietoperzy i dzięciołów.

Zobacz też:

Społeczne działania na rzecz ochrony ptaków

Bibliografia tematu