|
Zaklinam ciebie, o ty ciemny lesie,
Przez ciszę twoją!
Zaklinam ciebie, niechaj mnie upoją
Twe szumy!
Niechaj, jak dziecię rozpłakane, senne
I trwogą drżące,
Niechaj, jak dziecię, serce bolejące
Uciszę!
Tu, jak w świątyni tajnej przyrodzenia,
Anioł przelata...
Tu, jak w świątyni, dzieli mnie od świata
Milczenie.
Gibkie kolumny tych dębów i sosen
Pod niebo dążą;
Gibkie kolumny łączą się i wiążą
W arkady...
Młoda leszczyna z poszeptem modlitwy
Uchyla czoła,
Młoda leszczyna uczy drobne zioła
Pacierza...
I widać ołtarz u góry błękitny
Przez drżące liście;
I widać ołtarz, gdzie płonie ogniście
Dnia Gwiazda...
Maria Konopnicka
Każdy kiedyś wędrował po lesie.
Trudno wyobrazić sobie właściwe ukształtowanie kolejnych, młodych pokoleń bez leśnej wędrówki, zapachu ścioły, szmeru strumienia, świergotu ptaków czy stukania dzięcioła. Na tych stronach pragniemy zapraszać do wędrowania po lesie podpowiadając gdzie są trasy i miejsca do tego przygotowane a także, jak korzystać z dobrodziejstw lasu nie przyczyniając mu szkód.
Stopniowo, w miarę rozwoju tych fragmentów strony, ilość propozycji będzie wzrastała a wnioski i sugestie internautów będą nam sugerowały publikowanie konkretnych materiałów.
Cieszmy się niepowtarzalnym pięknem lasów pozostawiając je również dla innych.
|