Zagrożenia ze strony szkodników pierwotnych w ciągu minionego XXV-lecia na terenie Nadleśnictwa miało niekiedy charakter klęskowy. Na poparcie tego stwierdzenia można przytoczyć następujące dane:

• w 1988 roku miała miejsce gradacja borecznika sosnowca, zwalczaniem chemicznym objęto 600 ha,
• w latach 1991-1992 roku powtórna gradacja borecznika sosnowca, zwalczaniem chemicznym objęto 875 ha.

Poza wyszczególnionymi zdarzeniami w minionym okresie miały miejsce inne zagrożenia o mniejszym znaczeniu. Były to: wzmożona aktywność szkodników, takich jak: cetyńce, drwalnik paskowany, przypłaszczek granatek, zwójka sosnowa i dębowa, osnuja sadzonkowa, zawodnica świerkowa, chrabąszcz majowy.Ciągłe zagrożenie dla zakładanych upraw na zrębie zupełnym stanowi szeliniak sosnowiec co w kilku przypadkach pociagnęło za sobą konieczność zastosowania zabiegów ratowniczych np.: w 2000 roku zwalczany był chemicznie na powierzchni 13 ha. Aby ograniczyć szkody w nowo założonych uprawach preferowana jest metoda polegająca na rocznym przelegiwaniu zrębów zupełnych, co przyniosło oczekiwane efekty.

Obecnie w 2011 roku, po wielu latach bez zagrożenia, znacząco wzrosły liczby owadów zbieranych corocznie w celach prognostycznych. I tak, w leśnictwach Kamionacz i Reduchów odłowiono łącznie 105 samic brudnicy mniszki, głównego szkodnika sosny. Warto wspomnieć, że od kilku lat w ogóle nie znajdowano samic tego gatunku na terenie całego nadleśnictwa. Dodatkowo, w trakcie jesiennych poszukiwań szkodników pierwotnych sosny, w trakcie których szuka się innych owadów niż mniszka, stwierdzono niskie zagrożenie dla czterech leśnictw. Leśnictwa Biernacice, Kamionacz i Reduchów wykazują zagrożenie ze strony strzygonii choinówki a Jamno, ze strony osnui gwaździstej.

Z powodu takich jak powyższe zagrożenia w celach prognostycznych wykładane są pułapki feromonowe na szkodniki pierwotne (czyli atakujące zdrowe drzewa) i wtórne (wkraczające na drzewa już osłabione od innych czynników, np. szkodników pierwotnych).

W ostatnim okresie czasu pojawiło się nowe zagrożenie ze strony patogenów grzybowych, choroba powodująca masowe zamieranie jesionu.

W celu zwiększenia oporu środowiska leśnego pomagamy naturalnym sprzymierzeńcom poprzez zawieszanie budkek lęgowych, zabezpie

Sarny

czanie mrowisk, wywieszanie schronów dla nietoperzy.

Aby ograniczyć szkody powodowane przez zwierzynę płową zabezpieczamy młode drzewka poprzez zakładanie osłonek lub w szczególnych przypadkach grodzimy uprawy.

Data ostatniej aktualizacji: 18.11.2011