Las wtedy trzeszczy w konarach, a ziemia aż jęczy w okowach.                           
Dęby wysokie i jodły olbrzymie w śródgórskich parowach
Wali on z trzaskiem na ziemię rodzajną i z wyżyn je strąca.
Las niezmierzony rozlega się hukiem od końca do końca.
Trzęsą się z zimna zwierzęta chowając pod siebie ogony,
Sierść się im jeży na grzbiecie nie dając przed wiatrem ochrony;

Hezjod

Pod pojęciem zagrożeń abiotycznych rozumie się czynniki naturalne wynikające z właściwości gleb i warunków klimatycznych, wpływające na predyspozycje chorobowe drzewostanów. W warunkach RDLP Łódź, obszaru o najniższej lesistości w skali kraju, lasy zajmują w znacznej mierze ubogie gleby piaszczyste, nieprzydatne lub wręcz wtórnie wyłączone z użytkowania rolniczego (zalesiania na gruntach porolnych).
Obszar środkowej Polski znajduje się ponadto strefie stałego niedoboru opadów atmosferycznych i jest narażony na okresowe wahania poziomu wód gruntowych. Ścieranie się nad Polską wpływów klimatu morskiego i kontynentalnego jest przyczyną licznych anomalii pogodowych, występowania dużych amplitud temperatur , opadów i ciśnienia atmosferycznego.

Do zagrożeń abiotycznych mających istotne znaczenie dla stanu zdrowotnego naszych lasów należą:

• czynniki termiczno- wilgotnościowe (znaczna część powierzchni RDLP z tego powodu znajduje się poza zasięgiem kilku podstawowych gatunków lasotwórczych: świerka, jodły, buka),
• huraganowe wiatry i trąby powietrzne, okresowo w skali lokalnej także szadź i obfite opady wilgotnego śniegu powodujące wiatrołomy, wiatrowały i śniegołomy,
• właściwości gleb (niski poziom wód gruntowych i mała żyzność gleb piaszczystych, tereny powydmowe w pradolinach: Wisły, Warty i Pilicy).

Autor: Barbara Bieńkowska