Powszechna ochrona przyrody

POWSZECHNA OCHRONA PRZYRODY W LASACH PAŃSTWOWYCH


Na terenach leśnych dotyczy to zwłaszcza:

  • Dziko występujących roślin, zwierząt i grzybów;
  • Roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową;
  • Zwierząt prowadzących wędrowny tryb życia;
  • Siedlisk przyrodniczych;
  • Siedlisk zagrożonych wyginięciem, rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów;
  • Tworów przyrody żywej i nieożywionej;
  • Krajobrazu

Główne cele ochrony przyrody w Lasach Państwowych to:

  • Utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów;
  • Zachowanie różnorodności biologicznej;
  • Zachowanie dziedzictwa przyrodniczego;
  • Zapewnienie ciągłości istnienia gatunków (roślin, zwierząt i grzybów) i siedlisk, w których te organizmy bytują;

Wyznaczone zadania realizowane są poprzez uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w polityce leśnej polegające na:

  • dostosowywaniu prawa leśnego, w tym: instrukcji i zasad gospodarczych (zarówno na szczeblu krajowym jak i regionalnym np. dla poszczególnych Leśnych Kompleksów Promocyjnych) promujących technologie prac związane z prowadzeniem racjonalnej gospodarki leśnej;
     
  • opracowywaniu i realizacji ustaleń postępowania na rzecz ochrony przyrody przewidzianych w planach urządzania lasu (elaboraty, opisy taksacyjne, plany szczegółowych zadań zagospodarowania lasu, opracowania glebowo-siedliskowe, programy ochrony przyrody, materiały kartograficzne) służących w możliwie najwyższym stopniu (tzn. na ile tylko nowoczesne, sprzyjające środowisku technologie racjonalnej gospodarki leśnej to umożliwiają) zabezpieczaniu siedlisk i stanowisk roślin, zwierząt i grzybów;
     
  • wyłączanie z użytkowania gospodarczego szczególnie cennych obiektów, reprezentujących chronione, zagrożone, ginące i cenne:
    • siedliska (tj. bory chrobotkowe, bory bagienne, lasy bagienne, buczyny storczykowe, murawy i wrzosowiska, łąki ziołoroślowe, torfowiska, jeziora, stawy, strumienie i odcinki naturalnych, mulistych, nizinnych rzek),;
    • stanowiska występowania roślin i grzybów oraz ostoi, miejsc rozrodu lub regularnego przebywania gatunków zwierząt;
    przy jednoczesnym ich zabezpieczeniu przed zagrożeniami zewnętrznymi i utrzymywaniu właściwych stosunków: świetlnych, stanu gleby, stosunków wodnych, wspomaganiu rozmnażania się, monitoringu stanowisk ostoi i populacji gatunków, zapobieganiu sukcesji roślinnej poprzez koszenie i wycinanie drzew i krzewów (np. ostoje gniewosza), dostosowywanie terminów i sposobów wykonywania prac do okresów lęgu, rozrodu lub hibernacji, regulację liczebności roślin, grzybów i zwierząt mających wpływ na chronione gatunki;
     
  • zabezpieczanie reprezentatywnej części populacji i zasilaniu populacji naturalnych poprzez ochronę ex situ cennych rodzimych gatunków drzew leśnych np. jodły pospolitej;
  • prowadzenie działalności informacyjnej, promocyjnej i edukacyjnej, w dziedzinie ochrony przyrody;
     
  • wspieranie badań naukowych i ścisłą współpracę z naukowcami, organizacjami działającymi na rzecz ochrony przyrody.

 

Autor:Halina Szpetmańska

 

Literatura:

  1. Bernadzki E. red., 1990. Ekologiczne podstawy gospodarki leśnej i kształtowania zdolności lasu do pełnienia wielostronnych funkcji. Centralny Program Badań Podstawowych 04.10 Ochrona i Kształtowanie Środowiska Przyrodniczego. Seminarium naukowe Nowe Zamczysko, 6 listopada 1990. Wydawnictwo SGGW-AR, Warszawa
  2. Murat E., 1995. Hodowla lasu. Oficyna Edytorska "Wydawnictwo Świat", Warszawa
  3. Obmiński Z., 1978. Ekologia lasu. PWN. Warszawa.
  4. Puchalski T., Prusinkiewicz Z., 1990. Ekologiczne podstawy siedliskoznawstwa leśnego. PWRiL, Warszawa.
  5. Sokołowski A. W., 1993. Fitosocjologiczna charakterystyka zbiorowisk leśnych Białowieskiego Parku Narodowego. Parki Narodowe, Rezerwaty Przyrody 12.3: 5-190
  6. Sokołowski A. W., Kliczkowska A., Grzyb M., 1997. Określenie jednostek fitosocjologicznych wchodzących w zakres siedliskowych typów lasu. Instytut Badawczy Leśnictwa seria B nr 32. Warszawa.
  7. Szujecki A. 1997. Leśnictwo a wyzwania cywilizacyjne XXI w. w: Przyroda Polska nr 5 1997, 24-26 Zarząd Główny Ligi Ochrony Przyrody.
  8. Światowa Strategia Ochrony Przyrody. 1980. Liga Ochrony Przyrody (przekład z angielskiego prof. dr hab. Romuald Olaczek).
  9. Zaręba R., 1980. Fitosocjologia i typologia leśna. SGGW-AR Warszawa.
  10. Wytyczne w sprawie doskonalenia gospodarki leśnej na podstawach ekologicznych - Zarządzenie Nr 11A Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 11 maja 1999 r.